Początkowe przygody Ayi i Hao

Środek nocy. Tarcza księżyca była w pełni, wysoko na niebie. Nic nie burzyło ciszy, która panowała w Dobie Village. Mimo błogiego spokoju panującego dookoła, Ayi nie spało się dobrze. Miała okropny koszmar, z którego nie mogła się wybudzić. Cicho jęczała na łóżku ze strachu i niemocy. Była cała mokra od potu. Czuła jakby jej ciało było sparaliżowane i tylko umysł dziwnie czysty. W końcu udało jej się podnieść powieki. Przez ułamek sekundy widział nie sufit, lecz zielone oczy. To wystarczyło, aby Aya przeraziła się nie na żarty. Nie krzyczała jednak. Usiadła na łóżku i podkuliła pod brodę nogi. Wiedziała do kogo należał ten wzrok. To były oczy tego demona, który zaatakował ją i Eve w lesie.. Właśnie, gdzie Eve?! Aya pomimo miękkich nóg wstała i wyszła z pokoju. Dlaczego to uczucie tak silnie na nią działało? Przecież w swoim życiu miła wiele koszmarów, ale żaden nią tak nie wstrząsał. Teraz czuła się tak, jakby za chwilę miała wybuchnąć płaczem jak mała dziewczynka.. Dlaczego? Dlaczego ...

Aya przez pół godziny wałkowała dla Koken, że nie żyje już w XIX tylko w XXI wieku, aż w końcu się wnerwiła i powiedziała: "Rzucam to w cholerę! Róbcie z nią co chcecie! Idę spac!". I poszła ^^ Wtedy do akcji wkroczyła Eve. Koken zdziwiła się, że duch może byc miły i nie próbuje jej zaszkodzic. Wtedy blondynka na spokojnie tłumaczyła Uno co się stało, a ta o dziwo jej posłuchała. Szatynka nie mówiła dużo o sobie. Tylko tyle że od małego widzi duchy, a w tamtych czasach było to mocno tępione. Uno najbardziej zadziwiła wszystkich przy pierwszym spotkaniu z Rio. Kiedy ten się zapytał czy zostanie jego królową, ona odpowiedziała skromnie: "Może kiedyś.. Kto wie?". Wzrok pozostałych był nie do opisania, więc nawet nie próbuję ^^ Koken zamieszkała w domu z Ayą i Anną. Bardzo polubiła Eve. Była zdziwiona tym ,że kobiety noszą spodnie. Nie znała wielu rzeczy (chociaż nie przesadzajmy.. te domki w Dobie aż tak dobrze urządzone nie są xD) i trzeba jej było wytłumaczyc jak dzi...

Notka dedykowana HoshiAi [Gomen, nie wiem jak odmienic ^^]. Za anielską cierpliwość, którą również posiadam ja przy swojej rodzince i za napięty grafik, który również udziela się mi xD Nieznajomy uśmiechnął się złowieszczo. Wyciągnął prawą rękę przed siebie i z jego rękawa wystrzelił gruby łańcuch. Nie był on jednak przeznaczony dla brunetki. Oplątał Eve, a dziewczyna (pomimo iż była duchem) nie dając rady się uwolnic upadła na ziemię. - Oż ty! Mnie atakuj, ale od siostry wara! Nekomata, Houkou! Forma ducha! Do...! - Nie dane jej było dokonac kontroli ducha. Zanim zdążyła połączyc się z demonami dziwna kulka różowej mocy uderzyła w błękitnooką. Ta przekoziołkowała kilka metrów, po czym "rozłożyła" się na jednym z drzew. Chłopak nie zaprzestał na tym. Nim młoda Morri zdążyła się pozbierać, już leciała przez kolejne gałęzie. Różowe kule, które wysyłał przeciwnik nieubłaganie ją nokautowały. - Jak wrócę do Dobie, to muszę skombinować sobie jakiś miecz. - Postanowiła brunetka wst...

Kiedy Eve, Aya i Hao byli około dwudziestu metrów od domu, Asakura nagle stanął. - Zapomniałem! - O czym?! - Przestraszone bliźniaczki zapytały równocześnie. - Powiedzieć Yoh gdzie idę ^^ Brunetka przewróciła oczami. Zapewne młodszy z braci już w domu spazmów dostaje.. Ale może przeżyją jego wściekłośc. - Ja chyba nie idę z wami. - Powiedziała Eve. - Czemu? Boisz się Yoh? - Zapytała Aya. - Nie tylko.. Tam jest tyle ludzi i w ogóle.. - Oj przestań! Oni już o tym wszystkim nawet nie pamiętają. - Zapewniał Hao. - Zwariowałeś?! Przecież ja chciałam zabic Ciebie i Ayę! Pomagałam wyrzutkom! I co ja mam im powiedziec? Sorry za wszystko, ale byłam głupia?! Jednak zmieniłam się!? - Blondynka mówiąc to "agresywnie" machała rękoma. - Czy ona Ci kogoś nie przypomina? - Zapytała Aya swojego chłopaka. - Rzeczywiście. Ty też tak machasz, jak się ze mną kłócisz. - Nie o to mi chodziło! - Powiedziała z lekkim wyrzutem. Ona wcale tak nie macha! No.. Może czasem.. Jak się bardzo zdenerwuje. - T...

Hao lekko skołowany siedział na podłodze, trzymając zimny okład na głowie. Nie mógł uwierzyć w to co się stało. Jak to możliwe, że Aya od tak po prostu wyparowała. Nie ta oszustka, tylko jego prawdziwa Aya, ta z którą się wczoraj całował. To jest obłęd. Nikt nie mógł jej przecież porwać, bo obok niej spała Anna, a z własnej woli nie zrobiłaby czegoś takiego. - Hao nie martw się, Aya na pewno się znajdzie. Znasz ją, ciągle się gdzieś zapodziewa. - Młoda Kyoyama, która została przy Asakurze próbowała go pocieszyć. - Ale zawsze jest na to logiczne wytłumaczenie, a teraz? Nekomata, Houkou chodźcie. Poszukamy Ayi. - Co?! W tym stanie?! - ANNO! O jakim stanie ty mówisz?! To że mam nabity łeb nie znaczy, że mam usiąść i czekać, aż mi Wyrzutki, czy inna cholera podstawią ciało Ayi w czarnym worku na śmieci pod drzwi!! Przecież ona nie ma nic przy sobie! Ani broni, ani duchów! A jeśli to znowu Eve?! Przecież..! A zresztą! Tylko tracę czas! Jak chcesz to zostań, ja idę. - Hao obrócił się napięci...